Iedereen heeft wel iets waar ‘ie goed in is en iets waar ‘ie totaal niet goed in is. Je probeert zoveel mogelijk je talenten te benutten en je zwakke punten te camoufleren. Of toch niet? Ik wil het met jullie even hebben over een zwak punt van mezelf waarmee ik behoorlijk te koop loop. Ik loop ermee te koop omdat er anders wel eens ernstige misverstanden zouden kunnen ontstaan. In deze blog ga ik door het stof.

Ik ga even terug naar de aanleiding voor het schrijven van deze blog. Ik sprak laatst de super enthousiaste eigenaar van een ijssalon in Utrecht. Hij vertelde me over zijn winkel en dat zijn specialiteit was dat hij van minimaal 150 van zijn klanten precies wist welke smaken ze lekker vinden en of ze een bakje of een hoorntje willen. Als er een bekende klant binnen stapt kon hij zeggen: Beviel de nieuwe pistaches smaak of heb je liever weer de stracciatella? Ik was op slag kneiter jaloers.Wat een talent! Dat wil ik ook! Maar nu komt het:

Ik herken geen gezichten.

En nu denk je, ja dat hebben we allemaal wel eens. Tuurlijk…. En je ziet zoveel mensen op een dag maar nee….bij mij is het echt op het demente af. Het zorgt regelmatig voor de meest gênante situaties. Mensen moeten zich meerdere keren aan me voorstellen. Mijn nu beste vriendin zelfs 7 (!) keer. Als ik iemand tegen kom buiten de setting waar ik die persoon van ken dan weet ik het al helemaal niet meer. Het duurt echt een tijdje voor iemand blijft hangen bij mij. Zit je eenmaal in mijn gezichtendatabank na veel geploeter verander dan a.u.b. niet je haar of je bril want dan kunnen we weer van voren af aan beginnen. Het is zelfs zo extreem dat ik gewoon gezellig met je kan praten een uur lang en de volgende dag al niet meer herken als degene waar ik de vorige dag zo gezellig mee heb gebabbeld. Hierdoor kan ten onrechte het idee ontstaan dat ik een arrogante troela ben of dat ik je niet interessant vind. Niets is minder waar! Ik onthoud de gespreken en de onderwerpen waar we over gepraat hebben. Ik onthoud wat je gepast hebt en wat je goed stond. Met emotie van gezichten lezen heb ik ook geen problemen. Ik onthoud alleen het gezicht niet wat erbij hoort.

Het heeft een naam: prosopagnosie. Gezichtenblindheid is een super lastig iets om te hebben als je winkelier bent en je wilt graag een band op bouwen met je klanten. Vooral omdat ik zoveel leuke interessante en veelzijdige klanten in onze winkel spreek. Ik zou dolgraag willen zeggen als je weer terug komt: He…leuk dat je weer even komt neuzen. Heb je veel complimenten op je blauwe rok van vorige keer gehad? Natuurlijk zijn er een aantal van jullie die ik inmiddels herken maar als ik je niet herken, help me dan gewoon even ;) Ik vind het namelijk super leuk als je weer komt en vertelt of je aanwinsten in de smaak vielen en hoe die bruiloft, vakantie of date uiteindelijk gegaan is. Maak er gerust een grapje over. Als ik je niet herken is dat geen desinteresse maar gewoon mijn demente kiwi hoofd.

Overigens hebben Roos en Cindy geen last van gezichtenblindheid. Als zij je niet herkennen mag je gewoon boos worden.